De verbouwing (vervolg)

Bijgewerkt op 04-12-2011

 
We zitten al weer een heel eind in 2011 en toch stond hier nog niks. De afgelopen maanden zijn we binnen aan de slag geweest waarover al uitgebreid is geschreven bij "van Week tot Week". Het is echter mooi weer om buiten van alles te doen dus de tuin heeft even voorrang gehad. 
 
We hebben intussen ook een verzoek bij de gemeente ingediend om een garage te mogen bouwen want onze schuur valt bijna van ellende uit elkaar en 's winters vriest het er flink.
Dit gaat 'm worden...  zo ongeveer. De garage zelf wordt 6 x 8 meter en dan komt er nog een afdak aan van 2.5 m als loungeplek en een afdak voor het stookhout.

 
Het uitgraven van de fundering is al klaar. Dat hebben we toch maar aan een loonbedrijf overgelaten.
2 uurtjes werk...

 

De bekisting en het betonijzer zitten er ook al in. Het zand ligt klaar, het cement ligt in de schuur. Nu nog een dagje beton draaien...
 
Een dagje beton draaien en storten voor de fundering, een paar daagjes uitrusten, een dagje beton kruien voor de ene helft van de vloer, een paar daagjes uitrusten, een dagje beton kruien voor de andere helft en klaar is Kees!! En daar zijn we wel blij mee.
Het was weer zwaar aanpoten geblazen..........
 
   
 
En nu is Marcel begonnen met de kalkzandsteenblokken voor de binnenmuren lijmen. En dat schiet lekker op, per laag ga je 20 cm de lucht in!   
 
 
De muren zijn nu al zo hoog dat de stelkozijnen geplaatst kunnen worden.
 
                     
 
Het is inmiddels eind augustus. We hebben noodgedwongen even stilgestaan met de bouw, maar het gaat nu weer de goede kant op. De vier muren zijn nu zo hoog gelijmd dat het spant er op kon. En dat vergde even een paar uurtjes denkwerk om zo'n gevaarte in je eentje op die muren te krijgen! Want wie niet sterk is, moet slim zijn.
Maar het is Marcel dan toch weer gelukt. Hij heeft vroeger op school toch beter opgelet dan je zo van hem zou denken, want hij heeft zich laten inspireren door de oude Egyptenaren en hun bouwsels. En hun principe van de hefboom.
                            
Eerst het spant op de muur in elkaar zetten en dan 4 zware emmers met zand eraan hangen. En dan gaat het spant vanzelf de lucht in!

  En staat ie na een uurtje kaarsrecht omhoog!
 
Een paar weken verder kan het spant echt geen kant meer op, want nu liggen aan één kant de gordingen er ook al op en deze zitten dus in de muren gemetseld. En gisteren was er weer een historisch moment: de nokbalk werd erin gelegd.
En moest er dus een vlag op het hoogste punt gezet worden.
            
 
Om de dakplaten erop te krijgen had Marcel, zijn reputatie helemaal waarmakend, natuurlijk ook een oplossing verzonnen. Gebaseerd op zijn eigen idee met de emmers zand, dat wel.
  

 
Deze keer kwamen er twee plankjes met wieltjes aan te pas. Deze werden boven op de muur vastgemaakt. De dakplaat erop leggen en de emmer zand trekt de plaat door middel van het katrolprincipe vanzelf omhoog! Systeempje hè?

     
 
En op de volgende uitvinding, een zelfgemaakte pannenlift, gaat Marcel patent aanvragen! Gemaakt van een onderdeel van een oude slijptol en aangedreven door een boormachine.
Lang niet zo duur als er eentje huren bij Boels en daarnaast ook nog eens 3 x zo degelijk.
 
      
Met zes pannen tegelijk werden ze zo naar boven vervoerd. Dit werkte zo goed, dat we met zijn tweetjes na drie dagen de pannen erop hadden liggen!
 
De pannen liggen nu helemaal vastgeschroefd en aan de achterkant in cement gelegd. En zijn dus stormproof. De buitenmuren zijn op hoogte en de kozijnen zitten er ook al in.
Aan de kant van de straat heeft Marcel al aardig wat schaaldelen er tegenaan getimmerd.